banen

Over een valse commercial en een echte held

Samen met Robert, een van m’n klanten, zit ik te lunchen. Hij beklaagt zich over een reclame van zijn bedrijf, een bekend merk. “De bedragen die ze in de reclames noemen, die kloppen gewoon niet. In het echt valt de prijs altijd een stukje hoger uit!” Ik kijk Robert verbaasd aan. Normaal gesproken is hij geen klager. Niet zo iemand die steeds vertelt hoe het anders moet en overal op afgeeft. Waarom moppert hij dan wel op deze reclames?

Maar dan beginnen z’n ogen te stralen. En hij vertelt verder: “Dus ik vond dat we dat er niet  bij konden laten zitten. Ik heb een boze brief naar het hoofdkantoor gestuurd en ervoor gezorgd dat een aantal van m’n collega’s dat ook hebben gedaan. Sinds een paar weken is er nu een nieuwe versie van onze reclames. Met een eerlijke prijs!”

Nu zijn het mijn ogen die gaan stralen. Dit is cool! Robert is typisch zo’n klant waar ik graag voor werk. Hij moppert niet, maar zet z’n schouders er onder. Hij ziet er wat er mis gaat in z’n eigen bedrijf. Maar dat worden geen eindeloos lunchgesprekken waarin hij moedeloos vertelt wat anderen fout doen. Bij hem heeft zo’n gesprek een twist. Hij komt zelf in actie. Laat z’n topmanagement zien wat er beter kan. En hij krijgt het nog voor elkaar ook.

Robert zorgt er voor dat zijn bedrijf eerlijk is naar z’n klanten. En gaat dat eens een keertje mis, dan corrigeert hij dat snel. Tevreden kauw ik m’n lunch weg. Als we genoeg Roberts in onze grote organisaties krijgen, dan komt het wel goed met klantgericht werken. Met eerlijke informatie aan klanten. Met goede winsten maken.

Ik hou van Robert. Van z’n eerlijkheid en z’n tegendraadsheid, waarmee hij z’n A-merk op de goede weg houdt. En ik hou van z’n lunchgesprekken. De verhalen van Robert kunnen niet vaak genoeg worden verteld. Ze zijn het verhaal van de held in onze gewone kantooromgeving en onze klantrelaties. Ze zijn het verhaal van de held die schuilt in ons allemaal, ook in jou en mij. Hoe ga jij voor je klant het verschil maken?

Hoe jij deze recessie overleeft

Op de vakbeurs loop ik Rik tegen het lijf. Een oude bekende van een groot adviesbureau. Ik vraag hem hoe het gaat. “Prive gaat het uitstekend, maar zakelijk hebben we het zwaar”, is zijn eerlijke antwoord. “Door de crisis loopt het aantal projecten fors terug. Sommige klanten zijn we gewoon helemaal kwijt, omdat ze nu met internet en apps zelf zaken doen waar ze ons tot voor kort voor inhuurden. We moeten hard knokken om iedereen aan het werk te houden, dat valt niet mee. We hopen maar dat het snel weer aantrekt.”

Terwijl ik verder loop, denk ik na over Rik’s antwoord. Zijn werk lijkt even wat minder door de crisis. Maar is dat wel echt zo? Is zijn probleem wel tijdelijk? En: heeft jouw organisatie misschien hetzelfde fundamentele probleem? Lees meer

Tagged ,

Heb jij wel genoeg tegenwind?

Terwijl ik keihard op m’n surfplank over het water schiet, voel ik de windstoten in m’n rug. Ik heb het zeil prima onder controle. Nog wel, want een moment later is m’n aandacht even verslapt en knal ik genadeloos in het water. Ploeterend zwem ik terug naar m’n plank en ik probeer weer op te stappen. Even later vlieg ik weer op de wind, maar opnieuw duurt het niet lang voordat een windvlaag me opnieuw in het water legt. Zo zwoeg ik de hele middag door. Ik ben meer aan het zwemmen dan aan het surfen. Natuurlijk is deze wind veel te hard voor me. Ik heb nog nooit met deze stormkracht gesurfd en mis de ervaring.

Toch heb ik een wereldmiddag. Ik merk dat ik meer kracht krijg, en meer controle over m’n plank. Hoewel ik veel in het water lig, is dit de middag waarop ik beter wordt. Juist op deze middag die m’n krachten en ervaring te boven gaat, word ik uitgedaagd. Steeds weer merk ik dat het in m’n werk net zo gaat.

Lees meer

Verliezers en winnaars in de nieuwe wereld

Terwijl ik deze blogpost op m’n telefoon schrijf, sta ik langs de lijn van het voetbalveld. Twee teams zijn fanatiek in de weer. Het ene met opgeheven hoofd, de winnaars. Het andere team knokt nog wel, maar weet dat de strijd allang verloren is. Ze willen het nog niet toegeven en hopen op een wonder. Dat niet zal komen.

Op werkdagen en bij m’n klanten zie ik een zelfde strijd. Ik zie de verliezers. Mensen die denken dat de recessie tijdelijk is, dat alles straks weer als vroeger wordt. Wat zij niet zien, is dat we in een definitieve overgang zitten. Het wordt nooit meer als vroeger. Klanten kopen goedkoper in, of doen nu zelf waar ze jou als professional vijf jaar geleden nog goed voor betaalden. Wen er maar aan. Je oude omzet krijg je nooit meer terug. Je kunt het ‘niet eerlijk’ vinden, valse concurrentie. Maar daarmee verander je de wereld niet.

Aan de andere kant werk ik met veel winnaars. Organisaties die elk jaar weer groeien, meer klanten trekken, meer omzet realiseren. Zij weten ook niet precies hoe de toekomst er uit ziet, maar ze wachten niet af. Ze zetten de toekomst naar hun hand. Ze investeren en bouwen. Ze experimenteren, ze proberen uit wat bij henzelf en hun klanten past. Ze zetten sociale media voorzichtig in en leren snel. Ze winnen.

Ik vind het fascinerend om tegelijkertijd beide werelden te zien. De oude die razendsnel afbrokkelt, de nieuwe die langzaam ontstaat. Onze huidige recessie is veel meer dan een financiele crisis en markeert de overgang naar de nieuwe wereld. Een wereld waarin helder zicht op je klant ongekend belangrijk gaat worden. Een wereld waar ik als Glazenwasser graag aan mee bouw.

Wil jij hulp in de nieuwe wereld? Doe dan mee aan m’n eendaagse event ‘Groeien in een dag’ en leer hou je meer enthousiaste klanten trekt, ook in de nieuwe wereld. Vraag hier vrijblijvend meer informatie aan.

Er kan er maar een de winnaar zijn. Of niet?

De UEFA Champions League is het belangrijkste toernooi voor voetbalclubs in Europa. De allerbeste teams strijden elk jaar weer in een uitgebreide competitie om de beker. In zo’n toernooi zijn de regels helder: na voorrondes en een poule-systeem volgt de knock-outfase. De finale trekt elk jaar weer miljoenen kijkers en daarin is er natuurlijk maar één winnaar. Of niet? Lees meer

Waar doe je het allemaal voor?

Het is nog aardedonker als je wekker gaat. In alle vroegte sta je elke dag op, eet je vlot je ontbijt en sluit je achteraan in de file naar je werk. Als je weer thuiskomt, is het laat. Al snel wordt het donker, de dag is voorbij. De grote vraag die je jezelf daarbij soms stelt is: waar doe ik het eigenlijk voor? Waarom al dat harde werken? Die lange dagen?

Op die vraag is maar een goed antwoord: omdat je werk belangrijk is. Niet alleen voor het geld, maar vooral omdat je werk er toe doet. Als het goed is, help je namelijk met jouw werk de weld een beetje verder. Maak je de wereld mooier.

Daarvoor hoef je niet bij een goed doel te werken. Juist in een commerciele organisatie is de wereld mooi maken belangrijk. Commerciele organisaties werken vaak efficient en slagvaardig. Ze kunnen vaart maken, in korte tijd veel realiseren. Daarmee kunnen commerciële bedrijven een belangrijke bijdrage leveren aan een mooiere wereld. Mits ze natuurlijk de goede dingen doen.

Teveel organisaties richten zich nog op slechte winsten, ze leveren geen echte waarde voor hun klanten. Winsten gaan ten koste van klanten of zijn niet duurzaam. Maar gelukkig zijn er ook veel goede organisaties. Zij maken volop winst, maar doen dat door echte waarde te bieden. Denk aan de dure telefoons van Apple, die als warme broodjes over de toonbank gaan. Of denk aan die aardige monteur, die de boel bij je thuis weer snel in orde maakt. Denk aan die razendsnelle levering van die goede webshop, of de aardige bakker op de hoek. Zulke organisaties zijn belangrijk. Ze maken stuk voor stuk de wereld van hun klanten een beetje mooier.

Sta je morgen weer in alle vroegte in de file en vraag je je af wat de zin van alles is, dan is er maar een antwoord: omdat je werk belangrijk is, omdat jij zo de wereld mooier maakt! Lukt dat niet? Vraag je dan serieus af wat er mis is. Waarom kun jij met je werk geen goede bijdrage leveren? Wat is er mis, wat belemmert je? En nog veel belangrijker: wat kun jij er vandaag al aan doen om die belemmeringen weg te halen, zodat je werk er wel toe doet? Hoe ga jij vandaag de wereld een beetje mooier maken?

Brood op de plank

Op een borrel loop ik Klaas tegen het lijf, een ondernemer die ik al langer ken. Z’n bedrijf zit, vanwege de recessie, in een dip. Hij heeft een aantal personeelsleden moeten ontslaan. “Nu is het hard werken om brood op de plank te krijgen, ik pak alles aan”, zo vertelt hij.

“Ik pak alles aan”

We pakken wat te drinken en Klaas vervolgt: “De trajecten die ik doe zijn eigenlijk niet bijzonder. Vaak zit ik bij m’n klanten niet met het goede niveau aan tafel. Ik zie precies wat er anders zou kunnen, hoe ze veel meer kunnen bereiken. Maar de operationele mensen met wie ik werk zien dat gewoon niet. Eigenlijk zou ik op een hoger niveau moeten werken.” Ik vraag hem waarom hij dat dan niet doet. “Tja, er moet toch brood op de plank komen, m’n huidige projecten kan ik niet missen.”

Lees meer

Waarom jij geen zelfstandig ondernemer moet worden

Vlak na m’n vakantie gaat de telefoon. Het is Marcel, een collega uit een vorige baan. Hij wil eens bijpraten en advies, omdat hij overweegt om ook zelfstandig ondernemer te worden. ”Ik zit altijd vol ideeën en plannen, als ondernemer kan ik me daar helemaal op storten. Bovendien heb ik een hekel aan al die lange vergaderingen en de overlegcultuur. Ik wil graag korte lijnen, snelheid maken en mooie producten voor klanten neerzetten.”

“Hoe gaat het met je huidige baan?” vraag ik hem. “Op zich prima, maar ik snak naar meer uitdaging, ik wil echt zelf iets neerzetten”, zo vertelt hij.  Marcel is niet de enige met deze plannen. Regelmatig krijg ik vragen van mensen in loondienst over het ondernemerschap. Veel jonge professionals zien volop kansen om met hun kennis een eigen bedrijf te starten. Veel meer dan een laptop, mobiele telefoon, vakmanschap en een zakelijk instinct is niet nodig. De stap naar ondernemerschap is kleiner dan ooit. Toch kan het ook goed zijn om de stap naar zelfstandig ondernemerschap niet te zetten. Lees meer

Ben jij een werkzoeker of een werkmaker?

Lui lig ik op de camping in de warme middagzon te dromen. We staan al een paar dagen op dezelfde plek. Het begint te voelen als een klein dorpje met vaste routines en bekende gezichten. Langzaam begint me iets op te vallen.

Op de camping heb je veel verschillende mensen, maar toch lijken ze veel op elkaar. Zo heb je de vertierzoekers. Ze zoeken naar vermaak en melden zich massaal voor het animatieprogramma en doen mee met de bingo. Allemaal activiteiten die anderen voor ze hebben bedacht. Het geeft ze richting en structuur. Ze gedijen op deze camping met veel vermaak, maar een trekkersplek in de bergen vinden ze saai.

Aan de andere kant zijn er de vertiermakers. Ze hebben weinig nodig en verzinnen zelf spelletjes. Een balletje, fiets of wandelschoenen zijn genoeg voor een vakantie lang vermaak. Ze genieten van het gebrek aan structuur, van niets moeten, alles kunnen en mogen. Ze zijn eindeloos in de weer met niks, ze creeeren en bouwen zo hun eigen vakantie.

Eigenlijk lijkt de vakantie-invulling veel op hoe mensen hun werk doen. Aan de ene kant de werkzoekers, die een baan hebben met richting en structuur. Zij willen graag werken binnen een duidelijk programma, met heldere taken. Dingen die niet bij je afgesproken werk horen laat je liggen als werkzoeker. Aan de andere kant zijn er de werkmakers. Zij hebben weinig nodig, maar zien overal kansen. Ze volgen niet alleen richtlijnen, maar tekenen vooral zelf de lijnen van hun eigen werk. Zo bouwen ze hun eigen baan, zorgen ze voor meerwaarde voor hun bedrijf en hun klant.

Beide manieren van kamperen, en werken, zijn natuurlijk prima. Het is net wat je zelf aanspreekt. Maar er is wel een belangrijk verschil in waarde van je werk en dus in je salaris. Ben je een werkzoeker, dan maakt een ander je baan, bepaalt een ander wat je moet doen en bepaalt een ander je salaris. Een ander bepaalt of je werk nog de moeite waard is, of je baan blijft bestaan. Ben je een werkmaker, dan zoek je zelf naar je meerwaarde. Je vult steeds meer zelf in wat je werk is en pakt juist de zaken op die anderen laten liggen maar die wel belangrijk zijn. Zo maak je jezelf onmisbaar en van grote waarde. Voor je klanten en je organisatie.

Denk niet dat werkmakers alleen bestaan als zelfstandig ondernemers. Juist grote organisaties hebben de werkmakers hard nodig, de mensen die zelf op zoek gaan naar waarde. Die belangrijke dingen doen voor hun klant. Juist in grote organisaties zijn zij de smeerolie die de boel op gang houdt, zijn ze onmisbaar.

Vraag jezelf eens tijdens een luie middag af hoe het met jou zit. Ben je vertierzoeker of vertiermaker? En hoe ga je om met je werk en het maken van je eigen baan? Vult een ander in wat jij moet doen, of maak je zelf werk en je waarde? Hoe actief teken jij je eigen baan?

Bouwen met je klant

Het was op een zaterdagochtend, al meer dan tien jaar geleden, dat m’n oog plots iets bijzonders zag in de zaterdagkrant. Een advertentie, maar dan een bijzondere. Het was een vacature voor mijn droombaan. De baan waar ik lyrisch van werd toen ik tien jaar oud was: ontwerper bij LEGO!

Inmiddels is mijn droombaan niet meer wat hij was. De aantrekkingskracht verdwijnt. Want ontwerpers van LEGO-dozen? Daar zijn er steeds minder van nodig. Met mooie online tools kun je tegenwoordig zelf een ontwerp van LEGO maken en de bijbehorende steentjes bestellen. Sterker nog: als jij een mooie doos verzint, kunnen anderen die ook bestellen. Een bijzondere droombaan, waar LEGO tien jaar geleden nog vacatures voor had, wordt nu door de klanten van LEGO ingevuld.

Het is een schoolvoorbeeld van cocreatie, dat bij steeds meer organisaties speelt. Consumenten stemmen op de smaak van de vla, of leveren actuele informatie aan om routeplanners up to date te houden. Ze maken de actueelste foto’s bij het nieuws, of adviseren elkaar bij het plannen en boeken van een buitenlandse reis. Allemaal klussen waar tien jaar geleden nog professionals voor nodig waren, maar die klanten inmiddels gewoon zelf doen.

Ook voor jouw organisatie (en jouw baan) is die ontwikkeling belangrijk. Je kunt het je vast niet voorstellen (net zoals de ontwerpers van LEGO, persfotografen of reisbureau’s zich dat konden voorstellen), maar waarom zou jouw baan in de toekomst niet door je klanten zelf worden gedaan? Wacht niet af tot het je overkomt, maar vraag je nu al af: hoe kun jij je klanten gan helpen om jouw baan over te nemen? Welke mooie tools heeft jouw klant nodig om z’n kennis te delen met anderen? Om andere klanten te adviseren en te helpen?

Richt je niet op het vasthouden en verdedigen van je huidige werk, maar kijk vooruit. Hoe kan jouw klant je werk overnemen? Weet je dat te realiseren, dan heb je de eerste belangrijke stap gezet naar cocreatie, naar intensieve samenwerking met je klant. De relatie met je klant verandert van afnemer naar meebouwer. Hij wordt je maatje, waarmee je samen bouwt. Zoals je vroeger met een vriendje samen LEGO bouwde. Durf jij het aan? Hoe ga jij je baan met je klanten delen?