Verbeelding

De magische formule om je droom te realiseren

In m’n studentijd woonde ik vlak achter het station van Hengelo. Regelmatig hoorde ik de stationsomroeper de internationale sneltrein aankondigen: Bad Bentheim, Rheine, Osnabruck, Hannover, Berlin. Op dat moment ontstond de droom: ik wilde ooit met die trein naar Berlijn. Het heeft ruim twintig jaar geduurd, voordat m’n wens uitkwam. Dom van me. Want dromen hoef je helemaal niet zo lang te laten wachten. Wat is er voor nodig om een droom uit te laten komen? Hoe pak je dat aan?

Gisteren vertelde ik je dat je de droom altijd los moet zien van de weg er naar toe. Je hoeft nog niet de hele weg te weten, om een droom te hebben. Maar ik vertelde je nog niet over de magische formule om dromen uit te laten komen. Wat moet je daarvoor doen?

De formule om je droom uit te laten komen is kinderlijk eenvoudig: beginnen! Je hoeft niet de hele weg te kennen. Je hoeft niet tot in detail te weten wat je moet doen. Sterker nog: vaak zie je dan beren op de weg, die tussen jou en je droom komen te staan. Wil je dromen waarmaken, dan moet je op een hele bijzondere manier aan de slag: begin met de kleinste stap die je je kunt voorstellen. Wacht daarbij niet langer en begin nu.

Bij mijn reis bestond de eerste kleine stap uit een folder van de NS met informatie over reizen naar Berlijn. Ik browsde naar de site, zocht informatie op. Keek eens wat verder naar een hotel. En besprak het met m’n man. Daardoor ging het balletje rollen. We waren niet meer te stoppen. Voordat ik het wist zat ik in de trein. Maakte in de reis waar ik al twintig jaar van droomde.

Dromen laten uitkomen is kinderlijk eenvoudig. Je hoeft niet de hele weg te kennen. Je droom hoeft niet realistisch of haalbaar te zijn. Wat het belangrijkst is: wacht niet langer, maar begin. Vandaag nog. Met de kleinste stap die je je kunt voorstellen. En zorg ervoor dat je vanaf nu regelmatig kleine stapjes blijft zetten. Voordat je het weet maak je dan de reis van je leven. Op weg naar je droom!

Wil jij dromen laten uitkomen? Lees dan ook:

Tagged

Op weg naar je droom

Aan de eettafel maken we vakantieplannen. Waar zullen we deze zomer naar toe gaan? Wordt het Engeland? Dan onderbreekt onze vierjarige de plannenmakerij met een nuchtere opmerking: “Papa, weet je wel hoe je naar Engeland moet rijden? Aan het einde van onze straat moeten we rechts en dan naar links. Maar hoe moeten we dan verder?” We lachen vrolijk om zijn gedachtenkronkel. Het doel is duidelijk, dat is Engeland. Hoe we daar precies komen? Dat zoeken we onderweg wel uit en hoeven we nu niet in detail te weten.

Maar dan bedenk ik me: in het echte leven denken we veel te vaak als onze vierjarige. Te vaak zien we een doel en de weg daar naartoe als een geheel. Kennen we de weg nog niet precies? Dan schrikken we terug voor een doel. Zelfstandig ondernemer worden? Een nieuw product lanceren? Je klanten op een betere manier helpen? We zetten de stap pas als we precies denken te weten hoe je dat aanpakt. Terwijl we ook weten dat je zoiets niet van tevoren kunt plannen.

Een doel bereik je door te beginnen. Door aan te pakken. Al doende verzamel je wat je nodig hebt. Leer je wat werkt. Of wat je beter kunt laten. Het belangrijkste is je droom. Daarmee begint alles. Ga doelen stellen. Laat je niet belemmeren door een weg die je vooraf niet kent, maar kies je bestemming. Zonder schroom, vanuit je passie. Durf te dromen. Zonder dat je de weg vooraf precies kent. Dan wordt het leven een spannende reis. Een reis die mooier is dan al je vakanties bij elkaar.

Groeien zonder grenzen

Groeien doe je niet ineens, maar elke dag een beetje. Het is een zin die de laatste maanden veel door m’n hoofd spookt. Groei is belangrijk, voor alle levende wezens. Voor mensen, maar ook voor organisaties. Groei zorgt voor ontwikkeling, voor intelligentie, voor energie.

Groeien gaat langzaam

Groei gaat zo langzaam dat je het vaak niet ziet als je er bovenop staat. Je ziet het blad aan een boom niet groeien. Je eigen kinderen zie je niet groeien. De kinderen van je vrienden, die je een aantal maanden niet ziet, zie je wel groeien. Je ziet de sprongen, de veranderingen. Maar groei heeft nog veel meer eigenaardigheden. Lees meer

Groeien doe je niet ineens

Groeien doe je niet ineens,
maar elke dag een beetje.
En alle beetjes die je groeit
‘t is vreemd maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelf ontgaan,
Je zegt: “Ik weet niet hoe dat moet”
Maar op een keer…
Gaat het plots in één keer goed!

Mijn variatie op ‘Sterven doe je niet ineens’ van Toon Hermans

Waarom Henry Ford dol was op marktonderzoek

Als we de boeken met oneliners moeten geloven, heeft de autobouwer Henry Ford ons heel wat wijze lessen nagelaten. Een vaak aangehaalde wijsheid van hem is: “Als ik had gedaan wat m’n klanten wilden, had ik een snellere koets moeten maken”.

De uitspraak wordt vaak gebruikt om te laten zien dat marktonderzoek zinloos is. Klanten kunnen immers de toekomst niet voorspellen. Welke klant had vijf jaar geleden bijvoorbeeld de behoefte aan een smartphone kunnen omschrijven, of aan twitter. Exit onderzoek? Ik dacht het niet!

Je kunt de toekomst niet voorspellen

Natuurlijk kan marktonderzoek de toekomst niet voorspellen. De toekomst staat niet vast, maar wordt gecreeerd. Die maken we samen, met alle beslissingen die we dagelijks nemen. Het is naief om te denken dat die kunt voorspellen. Maar marktonderzoek kan je wel op een andere manier helpen. Het kan inzichten geven die essentieel zijn voor je toekomstige succes. Lees meer

Je kunt…

Je kunt uitleggen waarom het dit keer weer niet zal lukken.
Je kunt analyseren wat de nadelen zijn.
Je kunt even wachten totdat je over alle informatie beschikt.
Je kunt uitstellen totdat het echt perfect is.
Je kunt afwachten tot je baas je de opdracht geeft.
Je kunt uitleggen waarom anderen in gebreke zijn gebleven.
Je kunt eerst een cursus volgen.
Je kunt alle gereedschappen gaan aanschaffen.
Je kunt wachten op toestemming.
Je kunt afstemmen totdat iedereen op een lijn zit.

Maar waarom zou je? Je kunt het ook nu gaan doen.

Zit je nu alweer griekse woordjes te leren? Ga jij eens gauw internetten!

Samen met m’n zoon wandel ik door de lange gangen van de grote middelbare school tijdens de open dag. Zou hij zich hier thuis gaan voelen? Welke school vind ik eigenlijk bij hem passen? Nu de schoolkeuze dichterbij komt, merk ik dat ik er steeds tegendraadser in ben. Want een vakkenpakket met Grieks en Latijn? Ik hoop met heel m’n hart dat hij daar nooit voor zal kiezen! Hoe meer ik er over nadenk, hoe droeviger ik daar over word. Waarom ben ik daar zo op tegen? Lees meer

Elke grote reis begint met een paar kleine stapjes

Het is een donkere avond in februari. Samen met m’n man zit ik voor de televisie. We kunnen dan nog niet vermoeden dat het programma dat we dadelijk gaan kijken, de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen, een groot gevolg zal hebben voor ons hele gezin. Samen kijken we naar de muziek, de terugblik op de Spelen in Vancouver en het vuurwerk van de ceremonie. Tegen het einde van het programma zeg ik terloops: “Daar zou ik nog wel eens naar toe willen met vakantie, naar Canada”. Een zin met verstrekkende gevolgen.

Lees meer

Tagged , ,

Moet ik kiezen voor creatief of voor effectief?

Over sommige dingen denk je niet na, ze overkomen je. Vaak omdat ze te leuk zijn om niet te doen. Bloggen bijvoorbeeld. Ruim een jaar geleden ben ik ermee begonnen. Honderden columns en drie eboeks later heeft het me veel gebracht. Mooie gesprekken, inspirerende ontmoetingen, uitnodigingen voor toffe events.

Wat moet ik kiezen?

Langzaam ontwikkel ik me. Leer scherpere columns schrijven, scherper zien, gedachten beter onder woorden brengen. Ook leer ik steeds meer over effectief schrijven voor klanten. Daarbij loop ik tegen een groot dilemma aan. Effectief en zakelijk schrijven voor klanten is anders dan creatief bloggen. Wat nu? Moet ik kiezen voor de fun, het creatief bloggen? Of zal ik effectiever gaan werken? Meer focus, met minder inspanning meer rendement? Een dag heeft immers maar 24 uren, daar moet je als professional handig mee omgaan. Toch? Lees meer

Waar doe ik het eigenlijk nog voor?!

Op de stralende zaterdagmiddag check ik in de zon in de achtertuin hoeveel bezoekers m’n blog vandaag heeft getrokken. Ik kijk verbijsterd naar m’n schermpje: acht! Pfff, de moed zakt me in de schoenen. Heb ik daar al meer dan een jaar keihard voor gewerkt. Heb ik daar al meer dan tweehonderd columns voor geschreven?  Wat teleurstellend weinig belangstelling. Waar doe ik het eigenlijk nog voor?!

Ik denk aan de echte toppers, grote kunstenaars die beroemd zijn. Echte schrijvers, of de grote schilders in het Kröller-Müller museum waar ik pas ben geweest. Ik denk terug aan de wandeling door het musuem. Zie de volle gang weer, waar al die Japanners enthousiast luisterden naar de uitleg bij de schilderijen van Van Gogh. Dat is pas een beroemdheid. Dan schiet me een flard van de uitleg van de gids te binnen: “… verkocht slechts één schilderij tijdens z’n leven”.

Plots trekken de wolken weg uit m’n hoofd en breekt de voorjaarszon in me door. Wie ben ik om te zeuren over gebrek aan applaus, over te weinig bezoekers. Als Van Gogh was opgehouden omdat hij zo weinig verkocht, hadden we nooit zijn mooie schilderijen gekend.

Ik voel van binnen dat ik helemaal niet wíl stoppen, niet kan stoppen. Er is werk te doen! Ik wil bloggen, ik wil columns schrijven. Ik wil mensen in grote en kleine organisaties laten zien dat het anders kan. Dat de klant nog te vaak niet centraal staat. Ik wil de ambitieuze professionals laten zien dat ze niet alleen staan in hun strijd om de klant de aandacht te geven die nodig is. Ik móet doorgaan.

En hoe zit dat met jouw werk? Met jouw missie binnen je organisatie? Boek je te weinig voortgang? Vraag je je af waar je het voor doet? Laat de donkere wolken in je hoofd je niet afremmen, maar denk aan de zon. Aan de zonnige velden van Van Gogh. Denk aan het harde werk dat eerst nodig is, voordat de erkenning volgt. Aan het zaaien voordat je kunt oogsten. Laat je niet kisten, maar ga stug door. Dan zal de zon vanzelf weer gaan schijnen.

Ik besluit op m’n iPhone nog even een ander getal te controleren, dat van de positie van m’n ebook ‘De kracht van een klacht‘ op de ranglijst bij managementboek. Ik veer overeind: mijn ebook met columns staat in de top 180 van best-verkochte boeken. Een absoluut record. De zon breekt door op m’n gezicht. Ik ga nog lang niet stoppen!

Tagged