waker

Zo word je beroemd

Als kind wilde ik schrijfster worden. Beroemde boeken schrijven, een bekende naam zijn. Maar het liep anders. M’n eerste baan was, lang geleden, een onderzoeksfunctie op de universiteit. Wat hoopte ik om een bekende wetenschapper te worden. Een grote naam, die belangrijke dingen zou ontdekken. Het liep anders. Na het afronden van m’n proefschrift hield ik de wetenschap voor gezien en koos voor het research lab van een groot bedrijf. Ik zou belangrijke innovaties gaan ontwikkelen, revoluties ontketenen. Opnieuw liep het anders.

Wat doet het er allemaal nog toe?

Als ik niet groots en beroemd zou worden, wat moest ik dan met m’n leven? Waarom deed het er allemaal nog toe? Lees meer

Over een valse commercial en een echte held

Samen met Robert, een van m’n klanten, zit ik te lunchen. Hij beklaagt zich over een reclame van zijn bedrijf, een bekend merk. “De bedragen die ze in de reclames noemen, die kloppen gewoon niet. In het echt valt de prijs altijd een stukje hoger uit!” Ik kijk Robert verbaasd aan. Normaal gesproken is hij geen klager. Niet zo iemand die steeds vertelt hoe het anders moet en overal op afgeeft. Waarom moppert hij dan wel op deze reclames?

Maar dan beginnen z’n ogen te stralen. En hij vertelt verder: “Dus ik vond dat we dat er niet  bij konden laten zitten. Ik heb een boze brief naar het hoofdkantoor gestuurd en ervoor gezorgd dat een aantal van m’n collega’s dat ook hebben gedaan. Sinds een paar weken is er nu een nieuwe versie van onze reclames. Met een eerlijke prijs!”

Nu zijn het mijn ogen die gaan stralen. Dit is cool! Robert is typisch zo’n klant waar ik graag voor werk. Hij moppert niet, maar zet z’n schouders er onder. Hij ziet er wat er mis gaat in z’n eigen bedrijf. Maar dat worden geen eindeloos lunchgesprekken waarin hij moedeloos vertelt wat anderen fout doen. Bij hem heeft zo’n gesprek een twist. Hij komt zelf in actie. Laat z’n topmanagement zien wat er beter kan. En hij krijgt het nog voor elkaar ook.

Robert zorgt er voor dat zijn bedrijf eerlijk is naar z’n klanten. En gaat dat eens een keertje mis, dan corrigeert hij dat snel. Tevreden kauw ik m’n lunch weg. Als we genoeg Roberts in onze grote organisaties krijgen, dan komt het wel goed met klantgericht werken. Met eerlijke informatie aan klanten. Met goede winsten maken.

Ik hou van Robert. Van z’n eerlijkheid en z’n tegendraadsheid, waarmee hij z’n A-merk op de goede weg houdt. En ik hou van z’n lunchgesprekken. De verhalen van Robert kunnen niet vaak genoeg worden verteld. Ze zijn het verhaal van de held in onze gewone kantooromgeving en onze klantrelaties. Ze zijn het verhaal van de held die schuilt in ons allemaal, ook in jou en mij. Hoe ga jij voor je klant het verschil maken?

De fundamentele fout van de koploper

In een razend tempo stormen de wielrenners op de finish af. Wie de winnaar wordt? Dat is voor het publiek allang duidelijk: een van de renners rijdt een stukje voor de groep uit. Hij is verder, hij gaat harder. Maar wat doet hij nou? We zien hem omkijken naar de achterblijvers en op dat moment komt het peloton een stukje dichter bij en verliest hij wat vaart. De finish komt dichterbij… Gaat hij het redden?

Opnieuw kijkt de koploper over z’n schouder. Hij ziet wat de achterblijvers verkeerd doen en begint aanwijzigen te roepen. Dat ze in een andere versnelling moeten rijden. Dat ze meer vaart moeten maken. Hij hangt inmiddels achterstevoren op z’n racefiets. Is druk met coachen van de achterblijvers. Het publiek kijkt vol verbazing toe. Wat doet hij nou? Lees meer

Dat heeft oma nog gemaakt

Samen met m’n zoontje sta ik voor z’n klerenkast. Het is koud en we gaan schaatsen. Maar welke warme trui moet hij aan? Dan schiet me iets te binnen. In de kast met kleren van z’n grote broer ligt nog een stapeltje truien die mijn jongste nu net passen. Bovenop de stapel ligt een prachtige warme wollen trui. Gemaakt door oma. Vol trots trekt hij de warme trui aan.

Een week later rij ik langs het lange kanaal. Dat is jaren geleden gegraven, in een vorige crisistijd. Menige opa heeft er aan meegewerkt.

Het is een bijzonder besef: jouw werk van vandaag, kan decennia lang meegaan. Generaties na je kunnen er plezier van hebben. Het hoeft niet te gaan om revolutionaire zaken. Het kan ook gaan om iets kleins: een warme trui, meegraven aan een kanaal.

Jouw werk is belangrijk

Jouw werk kan dan wel klein lijken, maar in het grote geheel kun je een belangrijke bijdrage hebben. De verwarmingsmonteur zorgt ervoor dat mensen niet doodvriezen, de assistente van de huisarts helpt zieke mensen weer beter te worden. De juf zorgt ervoor dat kinderen leren lezen en zich daarna eindeloos verder kunnen ontwikkelen. De jurist zorgt voor een eerlijke maatschappij waar we op kunnen vertrouwen. Een goede boekhouder zorgt er voor dat de financien van een organisatie op orde zijn.

Organisaties met een schaduwkant

Helaas geldt het ook andersom. We hebben namelijk niet alleen organisaties met een goede bijdrage. Er zijn ook organisaties met een schaduwkant. Denk aan wapenleveranciers, die belang hebben bij oorlog. Maar denk dichter bij huis aan de bierbrouwer die alcoholmisbruik in stand houdt. Of de fabrikant van chips die overgewicht, diabetes en hartziektes indirect stimuleert. Waar draag je dan eigenlijk aan bij wanneer je een succesvolle marketingcampagne voor dat chips-merk lanceert?

Kijk over de rand van je bureau

Als je zo naar je werk gaat kijken, is je werk niet meer klein. Jouw kleine klus van vandaag kan grote effecten hebben. Kijk over de rand van je bureau heen en stel vast in welk grotere systeem jij je bijdrage levert. Werk jij aan iets dat mensen verder helpt? Dan kun jij straks met trots tegen je kleinkind zeggen: “Dat heeft opa nog gemaakt!”

Waarom het belangrijk is dat ‘het niet goed voelt’

klantgericht, ondernemenZuchtend veeg ik het zweet uit m’n ogen. M’n handen doen pijn, m’n onderarmen ook. Als hardloper van halve marathons ben ik afzien gewend. Maar dit… Het voelt gewoon niet goed!

M’n eerste rondjes op de racefiets vielen niet mee, na een leven lang hardlopen. Aan m’n conditie lag het niet. Die was uitstekend. M’n hart en longen konden het allemaal prima aan. Maar voor m’n armen en handen was het een ander verhaal. Die waren nog nooit zo intensief belast. De eerste rondjes op de racefiets voelden daarom helemaal niet goed. Ik had weinig controle over het stuur en m’n armen waren al uitgeput voordat m’n benen goed en wel warm waren.

Maar ik zette door. Na een paar weken merkte ik het verschil. Lees meer

De knipoog van de engel

Vrijwel iedereen kent ‘de dip’, die akelige periode nadat je net vol enthousiasme aan wat nieuws bent begonnen. Of het nou een project is, een nieuwe klant of een nieuwe baan. Na verloop van tijd komt de dip, waarin alles minder leuk is. Waarin je je afvraagt waarom je er ooit aan bent begonnen. De periode waarin twijfels toeslaan. Ben je nog wel op de goede weg? Kun je niet beter stoppen?

Dan is het belangrijk om te weten dat juist op die momenten er vaak een vreemd lichtpuntje is. Als een klein sterretje in de donkere nacht, een lichtje dat je leidt. Het is misschien die collega die wel vertrouwen in je heeft. Die ene inschrijver voor je nieuwe training. Die vriend die enthousiast blijft vragen hoe het gaat met de start van je bedrijf en spontaan klanten aandraagt. Ik noem het ‘de knipoog van de engel’.

Het is alsof de positieve krachten over je schouder meekijken. Alsof ze zien hoe je zwoegt, alsof ze je willen testen. Is het wel echt een doorzetter? Wil hij echt moeite doen voor dit doel? Aan de ene kant word je getest. Maar aan de andere kant wordt je getroost en geleid. Door dat ene kleine lichtpuntje. Door die knipoog van jouw engel.

Je weet weer waar je het voor doet. Je weet dat je je niet zomaar uit het veld laat slaan. Dat jouw werk belangrijk is. Dat jij er toe doet. Je weet dat je doorgaat. Je reis is nog lang niet ten einde, je moet nog veel werk verzetten. Er gaan nog veel uitdagingen komen. Maar opgeven doe je niet meer. Je knipoogt terug naar je engel. Je hebt het begrepen. Je bent op de goede weg.

Groeien doe je niet ineens

Groeien doe je niet ineens,
maar elke dag een beetje.
En alle beetjes die je groeit
‘t is vreemd maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelf ontgaan,
Je zegt: “Ik weet niet hoe dat moet”
Maar op een keer…
Gaat het plots in één keer goed!

Mijn variatie op ‘Sterven doe je niet ineens’ van Toon Hermans

Voel je nooit klein naast een reus

Afgelopen donderdag mocht ik aanwezig zijn bij TEDxRotterdam, een bijzonder festijn vol inspirerende sprekers en ideeën die het delen waard zijn (op Frankwatching lees je m’n verslag over dit topevent). De ene spreker is nog beter dan de andere. De een heeft gereisd over de Noord- en Zuidpool. De ander vloog in een zelfgebouwd vliegtuig naar Kenia. Of organiseerde al twee spraakmakende events. Wie ben ik dan nog om te denken dat ik belangrijk ben? Om te denken dat ik het verschil kan maken.

Als je je omringt met reuzen, loop je het gevaar om je nietig te voelen. Klein tussen al die grote talenten. Je wilt je verstoppen. Jij bent immers niet zo groot. Waarom doe je er dan nog toe? Je kunt er maar beter helemaal mee stoppen. Niets meer doen. Ophouden. He, maar wacht even… dat is de grootste fout die je kunt maken! Lees meer

Tagged ,

Je hoeft geen superheld te zijn om het verschil te maken

Als je me rond m’n achtste verjaardag had gevraagd wat ik later wilde worden, dan was m’n antwoord niet “blogger en marktonderzoeker met online tools”. Het was veel eenvoudiger: ik had een voorkeur voor heldhaftige beroepen, waarmee ik de wereld kon redden. Zo was ik er een tijdlang van overtuigd dat ik zuster zou worden (mensen beter maken), of dominee (mensen bekeren) of brandweervrouw of politie-agente (mensen redden). Allemaal beroepen waarin ik belangrijk zou zijn. Grootste dingen zou doen. Een held zou zijn. Het verschil zou maken.

Wat een gemiste kans!

In de loop van de jaren komt de realiteit kijken. Dan merk je dat je niet de allerhoogste cijfers uit de klas haalt. Niet de beste bent met sporten. Niet de meeste creatieve ideeën hebt. Wat er dan gebeurt, is fascinerend. Jarenlang heb ik me bij m’n lot neergelegd. Ik was nu eenmaal gewoon. Dus was ik voorbestemd voor ‘gewone dingen’. Want om bijzondere dingen te doen, moet je immers heel bijzonder zijn? Nu pas merk ik dat ik het al die jaren verkeerd heb gezien. Wat een gemiste kans! Hoe zit het dan wel? Lees meer

Is jouw organisatie een schone slaapster?

“A waker is someone who is very good at waking other people up from their metaphorical slumber. … Being around around them or their work just makes you feel more alive, more inspired, more motivated, more awake.” Uit ‘Evil plans’, Hugh MacLeod.

Wakers heb je op allerlei gebieden. Het kunnen de mensen overal om je heen zijn. De goeroe met een inspirerend boek of een mooie blog. De buurman met z’n wilde plannen. Die moeder op het schoolplein die je helpt om je projecten echt af te maken. Wakers zorgen ervoor dat je meer wakker bent, ze zetten je op scherp.

Organisaties kunnen een waker voor hun klanten zijn. Zo’n organisatie biedt veel meer dan een produkt. Het biedt meerwaarde die voor klanten buitengewoon de moeite waard is. Meerwaarde in de vorm van een beter leven, meer geluk, een betere toekomst. Met zo’n organisatie doen klanten graag zaken. Je realiseert veel meer dan tevreden klanten, je bouwt aan een basis met echte fans of superpromoters.

Maar voor veel organisaties klinkt dit als een sprookje. Het is allemaal leuke theorie, maar werkt dat wel in die grijze kantoortuin waarin jij je werk doet? Zeker! Lees meer